დავით თენიეშვილი_ცნობილი ბიო ფერმერი და ბიზნესმენი. იგი ერთ-ერთია გურიაში, რომელიც ჩაის კულტურის აღორძინებას გეგმავს და პრაქტიკული ნაბიჯებიც აქვს გადადგმული. მისი ინიციატივით დაბა ნარუჯასა და ლაითურში 100 ჰექტარი ჩაის ფართობის რეაბილიტაციის სამუშაოები დაიწყო. მან გაზეთ „ალიონთან“ ჩაის კულტურის აღდგენის აუცილებლობაზე და ხელშემშლელ პირობებზე ისაუბრა.

_დავით, მოდით ჯერ თქვენი ცხოვრებისეული ბიოგრაფიით დავიწყოთ…

_პროფესიით მძიმე მანქანათმშენებელი ვარ. 1992-93 წლებში ვმუშაობდი  ფირმა „ბახმაროში“, რომელიც ჩაის ანარჩენებიდან პოპულარულ სასმელს „ბახმაროს“ ამზადებდა, შემდეგ მემამულეთა კავშირის კონსულტანტი ვიყავი; დავინტერესდი მიკრო ჰესებით და ბიო გაზით.1997-98 წლებში მსოფლიო ბანკის პროექტით დავიწყე ჩემი ჩანაფიქრების რეალიზაცია; ვიყავი „ჩხავერის“ მეურნეობის მენეჯერი;

2008 წელს იმჟამინდელმა ეკონომიკური განვითარების  მინისტრმა გიორგი არველაძემ მრჩევლად დამნიშნა, შემდეგ_ არატრადიციული ენერგეტიკის ხელშეწყობისა და განვითარების სამმართველოში; 2 წელი ამ საამართველოში ვიმუშავე განახლებადი ენერგიის:მზე, ქარი, წყალის ჰესების თემებზე, თუმცა ვხედავდი, ჩემი იედეები ქაღალდის დონეზე რჩებოდა და მშობლიურ ბახვში დაბრუნება გადავწყვიტე…

_როგორ განავითარეთ ჩაის წარმოება, რა იყო თქვენი ძირითადი ინტერესი…

_90-იან წლებში, როცა სახლში დასალევი ჩაი გაგვითავდა, ჩაის ფაბრიკები ნადგურდებოდა, გადავწყვიტე ჩაის წარმოება დამეწყო. ჩემი პროფესია გამომადგა. ხის საგრეხი როლერი დავამზადე და პატარა მდინარეზე ჩემს მიერ აგებული მცირე ჰესის საშუალებით ავამუშავე. ჩაის ფოთოლს ძირითადად ჩემს ფართობში ვკრეფდი, ასევე მიტოვებულ ფართობებში.ეს მხოლოდ მცირე წარმოება იყო და უნდა გამევლო ზღვარი მოქმედებასა და უმოქმედობას შორის.   ბანკისაგან ავიღე 28%-იანი სესხი და .7 ჰექტარი ჩემი და ჩემი მეზობლების ფართობების აღდგენა გადავწყვიტე.

რაც მთავარია, მე 21 წელია ბიოფერმერი ვარ, „ელკანას“ პირველი წევრი რეგიონში, მას შემდეგ არ მიღალატია ამ იდეისთვის და დღესაც ბიოლოგიურად სუფთა პროდუქციას ვაწარმოებ. მცირე ბიზნესმებები თბილისიდან რომ ჩამოდიოდნენ და უკან ვერ ბრუნდებოდნენ, ღამეს ათევდნენ ჩემთან. მე  ვჩუქნიდი მათ ჩემს მიერ დამზადებულ ჩაის. შემდეგ ისინი მიკვეთავდნენ. 1995-1996 წლებში 1 კილოგრამ ჩაის პროდუქციას 7 ლარად ვყიდდი.

_რა განაპიროებებს ჩაის კულტურის სხვა კულტურებზე უპირატესობას?

_მე ჩაის ძველ ინდური მეთოდით ვამზადებდი.  ჩინეთში ყოფნისას ვნახე უძველესი ჩაის საგრეხები.მაღალი ხარისხის ჩაი რომ გავსინჯე, ის ემოცია დღესაც მახსოვს.მაშინ ვთქვი _ჩაის კულტურა არ უნდა გადაშენებულიყო. იგი უნდა დარჩენილიყო გურიის სავიზიტო ბარათად. განსაკუთრებით იმან გამიმყარა ჩაიზე წარმოდგენა, რომ ეს კულტურა წლის მანძილზე რამდენჯერმე გვაძლევს მოსავალს.ხელით კრეფის დროს, როცა კვირტი არის იმ მდგომარეობაში, კვლავ წარმოქმნას ახალი ფოთოლი, ჩაის ვეგეტაცია  10-12-ჯერ არის შესაძლებელი.

მეორე მნიშვნელოვანი თემა _ ჩაის დაავადებების და მავნებლების წინაშეც ძალიან მედეგი გამოდგა. 30 წლიანი დაკვირვების შედეგად ამან ჩემთვის ერთ-ერთი პირველი ადგილი დაიკავა და დავიწყე უფრო ღრმად ტექნოლოგიურ პროცესებში ჩახედვა.

ვთანამშრომლობ ცნობილ მეცნიერებთან, ზაურ გაბრიჩიძესთან, რუსუდან ტაკიძესთან, ბიზნესმენ შოთა ბითაძესთან.

ამ უკანასკნელს თბილისში, თავისუფლების მოედანზე აქვს საკუთარი ჩაის მაღაზია, ჩაის პატარა მუზეუმით.იგი აფასოებს და ჰყიდის ჩემს პროდუქციას. რა თქმა უნდა ამ პროდუქციაზე წარმომავლობაც არის აღნიშნული.

რომ მეტად დავხვეწოთ ჩაის დამზადების ტექნოლოგია, ამაში ხელს გვიწყობს ქართული ნედლეული, რადგან ის არ არის გარემოს ზემოქმედებიდან დანაგვიანებული და დაბინძურებული, პარაზიტებით დაავადებული. ეს კიდევ ერთხელ გვაძლევს იმის თქმის უფლებას, ქართული ჩაი ერთ-ერთი საუკეთესოა მსოფლიოში…

(ვრცლად იხილეთ გაზეთ „ალიონის“ დღევანდელ ნომერში)

მოიწონეთ და გააზიარეთ სტატია:

მსგავსი სტატიები

  • 80
    რატომ აიცილა თავიდან არნოლდ გეგეჭკორმა ბინდიბუს ბელადის ცოლთან დაწოლა და როგორ გადაურჩა ის სიკვდილს რამდენჯერმე  სამწუხარო ცნობა გავიგეთ. გარდაიცვალა დიდი მეცნიერი, ბიოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი, მსოფლიოს  5 კონტინენტის 8 უნივერსიტეტის პროფესორი, ათეულობით წიგნისა და 600-მდე ნაშრომის ვატორი არნოლდ გეგეჭკორი. გთავაზობთ ჟურნალ „თბილისელებში„ დაბეჭდილ მის ერთ-ერთ ინტერვიუს.   არნოლდ გეგეჭკორი – ბიოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი, თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორი, რამდენიმე დარგობრივი აკადემიის აკადემიკოსი, 600-მდე ნაშრომის ავტორი. 1963…
  • 79
    ჩოლოქის ბრძოლა1918 წლის 3 მარტს საბჭოთა რუსეთსა და გერმანიას, ავსტრია-უნგრეთს, ოსმალეთსა და ბულგარეთს შორის დაიდო ბრესტ-ლიტოვსკის საზავო შეთანხმება, რომლის მიხედვით, რუსეთი გამოეთიშა პირველ მსოფლიო ომს. ზავის მიხედვით რუსეთს ოსმალეთის იმპერიისთვის უნდა დაეთმო ბათუმისა და ყარსის ოლქები. ამ დროს ამიერკავკასია ფაქტობრივად დამოუკიდებელი იყო რსფსრ-სგან და იმართებოდა ამიერკავკასიის სეიმის და ამიერკავკასიის კომისარიატის მიერ, თუმცა დამოუკიდებლობა გამოცხადებული არ ჰქონდა. ოსმალეთის იმპერია ითხოვდა ბრესტ-ლიტოვსკის ზავით კუთვნილი ტერიტორიების დათმობას ამიერკავკასიის მთავრობისგანაც. სეიმი ცდილობდა ოსმალეთთან პრობლემის მოგვარებას დიპლომატიური გზებით.…
  • 73
    დღეს სოფელ კვირიკეთში სახალხო-რელიგიური დღესასწაული კვირიკობა შედგაავტორი თემურ მარშანიშვილი ყოველი 28 ივლისი, ოზურგეთელთათვის, განსაკუთრებით სოფელ კვირიკეთსა და მიმდებარე სოფლებში მცხოვრები მრევლისთვის გამორჩეული დღეა. დღეს სოფელ კვირიკეთში, წმინდა მოწამე კვირიკესა და ივლიტას სახელობის ეკლესიაში სახალხო-რელიგიური დღესასწაული კვირიკობა აღინიშნა. დღესვე ამ ეკლესიას აღდგენიდან 30 წელი შეუსრულდა. საზეიმო წირვა აღავლინა მამა მათემ (გორდელაძე) რამდენიმე მამაოსთან ერთად. კვირიკობის დღესასწაულს ესწრებოდნენ…
  • 71
    ქართველობით თამაში რაღაა...საქართველოს მიწის შვილობა არც რაიმე პრივილეგია, ან სასჯელი არასდროს ყოფილა. იყო უამრავი განსაცდელიც და დიდი სიყვარულიც. ქართველობაც ამ მოვლენებსა და გრძნობებში ნაწილდებოდა ოდითგან. აქვე ოდითგან მოყოლებული, უცხოვრიათ და ცხოვრობენ  სხვადასხვა ერისანი ათობით, ასობით, ათაობით. ან რად არ უნდა ეცხოვრათ, ყველა ერს ხომ თავისი სიფაქიზე, თავისი ღირსება გააჩნია და ამ დალოცვილი…
  • 71
    აქ ჯერ კიდევ დიდია კავშირი, დუმბაძისეულ თხრობასა და აქაურ სინამდვილეს შორისკორცხოულას მთაზე ამოგორებული მზე კარგა ხნის დაპატრონებული იყო ნაავდრალი მთის ფერდობებს. დედამიწა თავის ფიქრებს, ორთქლის ფთილებად უშვებდა ცისკენ. ლაშის ღელეც წყნარად მიიკვლევდა გზას ბარისკენ. ცისკენ ხელებაწვდილი, ფოთლებშემოძარცვული ხეები მზეს ეფიცხებოდნენ და  უყვებოდნენ თითქოს, მთისა და ბარის ამბებს. ამ მშვენიერ ხეობას შეყოლილი გზიდან  გურული სოფელი შემოგყურებს თავისი ხიბლითა და სევდით. აქ,…