გაზეთ „ალიონის“ თანამშრომელთა შორის ღირსეული ადგილი უკავია ცნობილ პოეტსა და პუბლიცისტს გენრიეტა ქუთათელაძეს. იგი 1962 წლიდან მუშაობდა იმჟამად გურიის რეგიონის სარაიონთაშორისო გაზეთ „ლენინის დროშაში.“ შემდგომში 21 წლის განმავლობაში იყო ხელვაჩაურის რაიონული გაზეთის რედაქტორი. წლების მანძილზე გახლდათ გაზეთ „აჭარას“ განყოფილების გამგე, ლიტერატურულ ჟურნალ „ჭოროხის“ რედაქტორის მოადგილე.არის ნიკო ლორთქიფანიძის, ზურაბ გორგილაძის და სხვა პრემიების ლაურეატი. მწერალთა შემოქმედებითმა კავშირმა „წლის შემოქმედის“ ტიტული მიანიჭა. დაჯილდოებულია ღირსების მედლით.გამოცემული აქვს პოეტური და პროზაული ნაწარმოებების მრავალი კრებული. მისი ნაწარმოებები გამოქვეყნებულია ანთოლოგებსა და სხვა გამოცემებში. ეს მცირე მოგონება რამდენიმე წლის წინ მოგვაწოდა:

ახლა,ამ შორეული გადასახედიდან იმ დღეების სინათლე და სითბო მახსენებს თავს,როცა ჯერ კიდევ, 60-იან წლებში,სკოლის მოსწავლეს რაიონული გაზეთის კითხვისას რომ მეუფლებოდა,ცხადია,მიხაროდა, გაზეთის ფურცლებზე ჩემს პირველ პუბლიკაციებს რომ ვხედავდი დასტამბულს. მერე კი,1962 წელს ამ გაზეთის ბაზაზე დაარსებული გურიის რეგიონის სარაიონთაშორისო გაზეთის თანამშრომელთა შორის მეც ვპოვე ადგილი . აქ მთელი გურიის ინტელექტუალური ძალები იყვნენ წარმოდგენილი,რედაქცია ოზურგეთის,ლანჩხუთისა და ჩოხატაურის რედაქციებში მომუშავე წამყვანი ჟურნალისტებისაგან დაკომპლექტდა.გაზეთის რედაქტორი აფთონ გურგენიძე,მოადგილე მამია კილაძე,პასუხისმგებლი მდივანი ლგუჯა შევარდნაძე,ვალიდა ფიფაიშვილი,ვაჟა ჭანუყვაძე,ნუგზარ ქინქლაძე,გიზო ჭელიძე,ლამარა სიმონიშვილი,ვასო მექვაბიშვილი,ოტია კალანდაძე,მიხეილ გუგეშაშვილი, გიგლა გიორგაძე...ეს ჟურნალისტები წლების მანძილზე თავიანთი პროფესიონალიზმით გაზეთს მკითხველთათვის საინტერესოდ წარადგენდნენ და ეს გაზეთის ტირაჟზეც აისახებოდა,რეგიონის ყველა ოჯახში გაზეთს კითხულობდნენ. განსაკუთრებული სიყვარულით კი გაზთის რედაქციასთან შექმნილი ლიტერატურული გაერთიანება სარგებლობდა,რომელსაც გიზო ჭელიძე ხელმძღვანელობდა.გაზეთის რედაქტორი აფთონ გურგენიძე კი ამ გაერთიანებას მხარს უჭერდა და გაზეთის ფურცლებზეც ხშირად ქვეყნდებოდა ლიტერატურული ჩანართები,სწორედ მისი ძალისხმევით გაიმართა არაერთი ლიტერატურული საღამო, რომლის მონაწილე მეც ვიყავი…განსაკუთრებით დაუვიწყარია ჩემთვის დიმიტრი ერისთავის ხსოვნისადმი მიძღვნილი საღამო, ეს იყო 1964 წელს… მაშინ გაჟღერებული აზრი,რომ შენი ხალხის საკეთილოდ გადადგმული ყოველი ნაბიჯი ერის მეხსიერებაში იმკვიდრებს და ადამიანი თავისი ღვაწლით ფასობს,ჩემთვის, ფასეული გახდა,ხოლო ადამიანები,რომლებიც თავიანთ ღირსეულ წინაპრებს არ ივიწყებენ,-სამაგალითონი. რედაქციის კარი ღია იყო ყველა ავტორისათვის,ვისაც თავისი გულისნადების გამოხატვა სურდა, აქ მოისწრაფოდნენ ადამიანები,რომლებიც მხარდაჭერას და დაცვას რედაქციიდან,ჟურნალისტებიდან ელოდნენ და ისინიც, რომლებიც სულიერ ,კულტურულ ოაზისს მოინატრებდნენ…რედაქციის,მისი თანამშრომლების ეს რუდუნება კი იმდენად საჩინო იყო,რომ დედაქალაქელ და სხვა რეგიონების ინტელექტუალთა მოწონებასა და მხარდაჭერას იმსახურებდა.პროფესორები იასე ცინცაძე,იური სიხარულიძე,აკაკი ხინთიბიძე,ალექსანდრე ჩავლეიშვილი და კიდევ ბევრი გაზეთის პუბლიკაციებს დადებითად ეხმიანებოდნენ. დრო მიქრის… ბევრი რამ იცვლება, ახალ ათასწლეულში რომ გადააბიჯა ამ გაზეთმა, რაიონის მემატიანობა განაგრძო და „ალიონად“ წარუდგა თავის მკითხველებს იმედის მომცემია სამერმისოდ. არ მოგკლებოდეთ მკითხველი და მისი სიყვარული!

                                                                                         გენრიეტა ქუთათელაძე.

მარცხნიდან; ელგუჯა შევარდნაძე, ….., გენრიეტა ქუთათელაძე,გულიკო ლომინაძე,(საქმეთამმართველი), ქსენია კალანდაძე (ბუღალტერი); ზის _გიზო ჭელიძე …
რედაქციის კოლექტივი გასვლით ღონისძიებაზე სოფ. ნაგომართში. წინა პლანზე: გენრიეტა ქუთათელაძე, ოტია კალანდაძე,გულიკო ლომინაძე.

 

 

მსგავსი სტატიები