ყოველ წელს, 1-ელ აგვისტოს საღამოს 5 საათზე ვარშავაში განგაშის სირენების ხმა დასჭექავს და მთელი ქალაქი ერთი წუთით მდუმარებას მიეცემა. ეს წმინდად ქცეული რიტუალი „W-საათის“ სახელითაა ცნობილი.
1944 წლის 1-ელ აგვისტოს სწორედ ამ წუთს პოლონეთის „არმია კრაიოვამ“ გერმანელ ოკუპანტთა წინააღმდეგ აჯანყება წამოიწყო. უთანასწორო და სისხლისმღვრელმა ბრძოლამ 63 დღეს გასტანა და პოლონეთის დედაქალაქი ნაცარტუტად აქცია.
თავდაპირველი ჩანაფიქრით, აჯანყებას სულ რამდენიმე დღე უნდა გაგრძელებულიყო: ვარშაველებს სურდათ, დედაქალაქი საკუთარი ძალებით გაეთავისუფლებინათ, სანამ მათ საბჭოთა წითელი არმია მიეშველებოდა…
თუმცა წითელი არმია ქალაქის მისადგომებთან შეჩერდა. უთანასწორო ბრძოლაში პირისპირ დარჩენილმა, მცირედ შეიარაღებულმა „არმია კრაიოვამ“ მარტომ იტვირთა მტრის მძვინვარება. მათ უპირისპირდებოდნენ გერმანელთა დამატებითი ძალები, მათ შორის SS-ის სადამსჯელო რაზმები, რომლებმაც ვოლას რაიონში მშვიდობიანი მოსახლეობის მასობრივი ხოცვა-ჟლეტა მოაწყვეს. დიდი ბრიტანეთიდან, დევნილი პოლონური ესკადრილიებისა და მოგვიანებით ამერიკის შეერთებული შტატების მიერ საჰაერო გზით გამოგზავნილი დახმარება ძალიან გვიანი და ფუჭი გამოდგა. ტრაგიკული აღმოჩნდა აჯანყების დასასრულიც.
1944 წლის 2 ოქტომბერს „არმია კრაიოვამ“ კაპიტულაცია გამოაცხადა. ბრძოლის ველზე დაახლოებით 16 000 მებრძოლი დაეცა, ხოლო 200 000-მდე მშვიდობიანი მცხოვრები დაიღუპა.
შურისძიებით დაბრმავებულმა ჰიტლერმა ვარშავის პირწმინდად განადგურება ბრძანა. გერმანელთა შემმუსვრელი რაზმები თვეების განმავლობაში, კვარტალ-კვარტალ მიწასთან ასწორებდნენ რაც ქალაქისგან ჯერ კიდევ დარჩენილიყო. 1945 წლის იანვრისთვის ვარშავის შენობა-ნაგებობების 85 პროცენტი სრულად განადგურებულიყო.
კომუნისტური მმართველობის განმავლობაში აჯანყების ამბავს მიზანმიმართულად ჩქმალავდნენ. მხოლოდ საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ გახდა შესაძლებელი გმირული სულისკვეთებისთვის სათანადო პატივის მიგება. 2004 წელს ვარშავის აჯანყების მუზეუმი გაიხსნა, ხოლო 2009 წლიდან 1-ელი აგვისტო ოფიციალურ სახელმწიფო უქმე დღედ გამოცხადდა.
წყარო: „ევროპის მოამბე.“

მსგავსი სტატიები