ომის მტკივნეული შედეგი და არჩევანი, ბოროტებასა და სიკეთეს შორის

ავტორი ნინო ნიკოლაიშვილი

ოზურგეთის სახელმწიფო დრამატული თეატრის ექსპერიმენტული სცენა 22 დეკემბერს,  ელენე მაცხონაშვილის საავტორო სპექტაკლით „ცოტა ომი და დიდი სიყვარული“-მასპინძლობდა მაყურებელს.

კომპოზიტორი შალვა მაცხონაშვილი; რეჟისორის ასისტენტი მაკა მამულაშვილი; მონაწილე მსახიობები: ციცი ბუცხრიკიძე,შორენა სიხარულიძე,ირაკლი ურუშაძე, მარიკა ასათიანი, ჯაბა მორჩილაძე,თეა კეჭაყმაძე, ვახტანგ ჩხარტიშვილი, გენადი ნიკოლაშვილი.

ეზო, სადაც არ აციან რა არის ომი, სადაც ყვავილები , სიყვარული და ურთიერთპატივისცემაა. სწორედ ეს ეზო იშლება მაყურებლის თვალწინ სპექტაკლში. აქ არის ერთი დიდი ტრადიციული ოჯახი,აქ ერთმანეთს კარგად იცნობენ.   ცხოვრებენ ერთმანეთის ჭირისა და ლხინის გაზიარებით. აქაურ რეალურ ყოფას ვერ ანგრევს შურისა და ბოღმის აჩრდილი, ცხოვრება ისე გრძელდება. სპექტაკლში არაა მრავალსიტყვაობა, ან ემოციურად დატვირთული დიალოგები, აქ ემოციები პირადი ურთიერთობებით და ურთიერთპატივისცემით იმართება.

„ჩვენი ეზო ჩვენი სამოთხეა, ყველა ერთად რომ ვართ და ერთმანეთი გვიყვარს, ესაა სამოთხე“.

მაგრამ,  ამ სილამაზეს მაინც აუფასურებს ის უდიდესი ბოროტება, რასაც ომი ჰქვია.

ომი დაიწყო!

„,,დაეცა, ერთი კვირის წინ, ქალაქი დაეცა, მიწა გასკდა   თითქოს და ჩვენი ეზოც მა გმიწამ ჩაიტანა, ჩვენი კაცები ომში არიან, უნდა გადარჩნენ ეგენი, ჩვენც  უნდა გადავრჩეთ. ვინც ომს იწყებს, ჯოჯოხეთში უნდა ხვდებოდნენ, მხოლოდ ეგენი უნდა ხვდებოდნენ“

კაცები იბრძვიან ოჯახთა დასაცავად, საყვარელ ადამიანთა საფლავების დასაცავად, სამშობლოს დასაცავად. არავინ იცის ვინ გადაურჩება ომის  საშინელ ქარტეხილებს. ქალები, მთებით უნდა  გადავიდნენ სამშვიდობოს. „ამასაც თუ მშვიდობა ჰქვია“.

იმთავითვე განწირულნი, მაგრამ მაინც შეუდრეკელნი, „მე დედა ვარ და ჩვემი შვილი ომშია, მე დედა ვარ და ჩემი ქმარი ომშია“… ომმა წაიღო მშვიდი და მშვიდობიანი ცხოვრება. იყინებიან თანდათან, ათოვს და თეთრად იფერება მათი მოცახცახე სხეულები. ესაა ომის საშინელი შედეგები.

სპექტაკლის შემოქმედებითი კოლექტივი და მსახიობები კარგად ახერხებენ ყველა ამ უმძიმესი ეპიზოდის გადმოცემას.  კიდევ ერთხელ იღვიძებს ყოველთვის აქტუალური თემა – ომი ყველაფერს ანადგურებს, სილამაზეს, სიყვარულს, ბედნიერებას, სიცოცხლეს…და რომ მშვიდობის ფასი არაფერია, მათ შორის ადამიანურ ურთიერთობებში, რომელიც დღეს ესოდენ მოსანატრი გაგვხდომია. რადგან სწორედ ურთიერთპატივისცემა გაგვხდომია მოსანატრი.

სპექტაკლის ,,ცოტა ომი და ბევრი სიყვარული” საპრემიერო ჩვენების შემდეგ, თეატრის სამხატვრო ხელმძღვანელმა ვასო ჩიგოგიძემ, რეჟისორს, ელენე მაცხონაშვილს მადლობა გადაუხადა და საკუთარი შეფასება გააკეთა.

_ ეს არის სპექტაკლი, რომელმაც მომგვარა ნოსტალგია ურთიერთობების, თუ როგორ უყვარდათ, როგორ ეფერებოდნენ ერთმანეთს და როგორ უნდა მოვეფეროთ დღესაც, დავივიწყოთ ყველაფერი ცუდი, რაც დრომ მოიტანა.ეს ნოსტალგია ყველა იმ ნიჭიერი ადამიანის შემოქმედებასაც მახსენებს, რომელიც ჩემს თეატრს უკავშირდება.

ჩვენ ვქმნით თეატრს, რომელსაც უყვარს მაყურებელი და ნუ ვიქნებით ბოღმით, შურით დაკავებული, ჩვენ გიცხადებთ ჩვენს სიყვარულს“.

ელენე მაცხონაშვილი: _ძალიან მიყვარს ოზურგეთის თეატრი, რადგან ფაქტიურად აქ გავიზარდე. მიუხედავად იმისა, რომ თეატრალურ ოჯახში გავიზარდე,  ვასო ჩიგოგიძის სპექტაკლებმა გადამაწყვეტინა ვყოფილიყავი რეჟისორი. დიდი მადლობა შემოქმედებით პერსონალს, თეატრის ხელმძღვანელობას იმისთვის, რომ განმეხორციელებინა ეს სპექტაკლი.

ცალსახად ვგმობ ომს და რაც ყველაზე მეტად გვინდა, ეს არის მშვიდობა მსოფლიოში.

მსახიობები ამ სპექტაკლს რომ კარგად გაართმევდნენ თავს, ამაში თავიდანვე დარწმუნებული ვიყავი. მობილიზებულ და კომპაქტურ შემოქმედებით ჯგუფთან ვმუშაობდი და კიდევ ერთხელ მადლობას ვუხდი მათ, რომ ძალიან მოკლე დროში მოვამზადეთ სპექტაკლი.

25 დეკემბრიდან ოზურგეთის თეატრი პატარა მაყურებელსაც მასპინძლობს საახალწლო ჩვენებით – „წუნა და წრუწუნა“ რეჟისორი ელენე მაცხონაშვილი.

გაზეთი „ალიონი“ ულოცავს ოზურგეთის სახელმწიფო დრამატულ თეატრს დამდეგ შობა-ახალ წელს. შემოქმედებით წინსვლას და წარმატებებს ვუსურვებთ თეატრის ყველა მესვეურს, და რაც მთავარია მშვიდობას.

გაზეთი „ალიონი“, #31, 2023 წ.

მსგავსი სტატიები